Ֆոտոշարք Դսեղից,հեղ. Էդգար Մարուքյան

-


















Комментарии

Отправить комментарий

Популярные сообщения из этого блога

Դսեղի համառոտ պատմությունը

-
Изображение
Մեր գյւղն էն է , որ հպարտ, Լեռների մեջ միգապատ. Խոր ձորեոի քարափին… Շատ գեղեցիկ է նկարագրել Թումանյանը Լոռու մարզի Դսեղ գյուղը ,որտեղ և ծնվել է հենց ինքը` ամենայն հայոց բանաստեղծը:Դսեղում եմ ծնվել նայև ես , ինչի համար հպարտ եմ ու երջանիկ:Ինչպես նշեցի , Դսեղը գտնվում է Լուռու մարզում,հետևաբար մենք սկզբից կծանոթանանք Լոռու մարզին:Լոռին Հայաստանում մեծությամբ երրորդ մարզն է` 3789 կմ2 տարածքով ,զբաղեցնելով Հայաստանի տարածքի 12.7 %-ը:283.9 հազ. մարդ բնակչությամբ այն զիջում է միայն Երեվանին,2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով:Հյուսիսից մարզը սահմանակից է Վրաստանին,արևմութքից Շիրակի,արևելքից Տավուշի,հարավից Արագածոտնի և Կոտայքի մարզերին:Լոռին համնկնում է պատմական Գուգարաց աշխարհի Տաշիր գավառի հետ:Այն իր մեջ ընդգրկում է Լոռու սարահարթը և Դեբեդ գետի հովիտը, հյուսիսից շրջապատված է Վիրահայոց, հարավից ` Բազումի,արևմուտքից` Ջավախքի, արևելքից` Գուգարաց լեռնաշղթաներով:Բազմաթիվ ...
Տեսնել ավելին

ԴՍԵՂԻ ՄԱՄԻԿՈՆՅԱՆՆԵՐԻ ԶԻՆԱՆՇԱՆԸ:

-
Изображение
Ծնվող յուրաքանչյուր հայ երեխա մայրական առաջին  գորովագութ խոսքերից հետո  լսում է  հայ զորավարների, հայոց  պատմության վերելքների ու վայրէջքների մասին: Եվ բոլոր պատմությունների մեջ ամենամեծ ակնածանքով տրվում են Հայոց  աշխարհի պաշտպանության վահան դարձած Մամիկոնյան տոհմի ներկայացուցիչների անունները: Թե այս բնիկ հայկական ազնվական տոհմը ինչպիսի հերոսներ է ծնել, բավական է հիշել Վասակի, Մուշեղի, Մանվելի, Վարդանի, Վահանի, Վարդի, Դավթի, Գրիգորի անունները:     12-րդ դարի վերջերին, Միջին արևելքում, Բյուզանդիայում, Վրաստանում ցրված Մամիկոնյան նախարարական տոհմի ճյուղերից մեկը հաստատվել է պատմական Գուգարքում, ներկայիս Դսեղ գյուղում: Այս նոր իշխանական տան հիմնադիրը թեև Սարգիս Մամիկոնյանն էր, բայց նրա պապի՝ Համազասպի անունով տոհմը երբեմն Մամիկոնյանին զուգահեռ կոչում են Համազասպյան:
Տեսնել ավելին

Մտածողը...2

-
ԱՄԵՆԱՀԵՐՈՍԸ (ՎԱՆՆԱՆՑ ՍՈՍԻՆ) Հին է Դսեղը, հին, շատ հին գյուղ է, Ճշտգրիտ տարիքը ո՛չ-ոք չգիտի: Ասենք՝ այնքան հին, որքան որ հին է Անտակորեն խոր հունը Դեբեդի... Այնքան հին, որքան որ հին է գուցե _ Մանուշակաբույր շունչը հովերի, Գուցե այնքան հին, որքան որ հին է Չքնաղատեսիլ ղիրքը Ծովերի... Անհաշիվ է հին Լոռու Դսեղը, Մի բան կա հաստատ, որ գյուղի տեղը Ինչ-որ ժամանակ քաղաք է եղել, Հնաբաններն են այդ փաստն էլ պեղել... Քաղաք է եղել՝ շեն ու շնորհքով, Հետո չգիտես ինչ-ինչ հրաշքով Շեն պալատները փոխվել են հյուղի, Քաղաքն էլ կրկին վերածվել գյուղի...
Տեսնել ավելին